आपल्या जिल्ह्यात मल्लखांबसारखा पारंपरिक आणि शारीरिक क्षमतेचा विकास करणारा खेळ अजूनही काही मर्यादित उपक्रमांद्वारे सुरू आहे, परंतु त्याला हवी तशी व्याप्ती आणि योजना मिळालेली नाही. 

• शालेय स्तरावर: 
  काही शाळांमध्ये मल्लखांब हा शारीरिक शिक्षणाचा भाग म्हणून शिकवला जातो. विद्यार्थ्यांच्या शारीरिक विकासासाठी हा खेळ फायदेशीर मानला जातो आणि त्यामुळे शिक्षकही त्याच्या प्रशिक्षणाला प्रोत्साहन देतात. मात्र अशा शाळांची संख्या फारच मर्यादित आहे आणि बहुतेक ठिकाणी प्रशिक्षित शिक्षकांची अनुपस्थिती आहे. 

• स्थानिक संस्था व मंडळांचा सहभाग: 
  स्थानिक युवक मंडळे, सांस्कृतिक संस्था किंवा क्रीडा मंडळांकडून मल्लखांबच्या स्पर्धा, प्रदर्शनं किंवा प्रात्यक्षिकांचे आयोजन वर्षातून एकदा किंवा सणाच्या काळात केले जाते. या स्पर्धांमधून काही उत्साही खेळाडू पुढे येतात, परंतु त्यांना पुढे नेण्यासाठी योग्य व्यवस्था आणि मार्गदर्शन कमी पडते. 

• अडचणी व मर्यादा: 
  मल्लखांबच्या प्रशिक्षणासाठी आवश्यक असणाऱ्या मचाण, दोर किंवा संरक्षित मोकळ्या जागांची मोठी कमतरता आहे. शासकीय योजनेचा लाभ घेण्यासाठी संस्थांमध्ये जागरूकतेचा अभाव आहे. त्यामुळे ना नियमित प्रशिक्षण शिबिरे होतात, ना प्रशिक्षित कोच उपलब्ध होतात. आर्थिक पाठबळ, योग्य नियोजन आणि संस्थात्मक समर्थनाची मोठी गरज आहे. 

जर खेळ आपली जीवनशैली बनला, तर आरोग्य, आत्मविश्वास आणि राष्ट्रीय कीर्ती आपोआप येतील! 
 
आपल्या गावात, जिल्ह्यात किंवा शहरात मल्लखांब वाढावा, लोकांपर्यंत पोहोचावा, आणि प्रत्येक मुलाला या खेळाची ओळख व्हावी, यासाठी तुमच्या कल्पना, उपक्रम, अनुभव आणि सूचना आपण सगळे TownSol वर एकत्र येऊन चर्चा करूया.